back home
column: Geweken
columns van bekenende nl's
beetje poezie
verreck.nl ®



laatst gewijzigd: Friday, 23 June, 2006 14:39

Nog even dit ...

toen was n

Nog even dit ...

toen was nl. verreck nog verreck.com
oude brainwaves, hoe merkwaardig misschien ook


verreck.com: het oude logo (2003)

Index:
Hoe zonder Brood?
(07-11-2002)
Een reactie op 17-09-2001 (17-09-2001)
His last words on deathrow (?-?-2001)
Act of real terrorism (15-03-2001)


Hoe pijnlijk voorspelbaar is Tom Paine geweest toen hij in 2002, nog voor de (2e) aanval op Irak, deze poster publiceerde. Tot op de dag van vandaag (aug. 2005) is het zo accuraat als maar zijn kan. Italië, Madrid en Londen zijn ondertussen ook doelwit geworden van terreuraanslagen door imbecielen die hun eigen interpretatie van heilige Koran er op na houden. Gedreven door fanatisme, verveling, indoctrinatie, haat jegens het westen (Amerika in het bijzonder) of sociale wanhoop vormen deze schijnheiligen een bedreiging voor de westerse sociale (wan-)orde.
Het was beter geweest wanneer ik deze poster als achterhaald kon beschouwen maar de werkelijkheid is allerminst achterhaald. En het moet gezegd: we leren er langzaam mee leven. Hoelang houd het westen dit vol?

nl.verreck® 08.2005

Hoe zonder Brood?
07-11-2002

cover 'Brood en spelen' van Bart Chabot













www.bartchabot.nl
Joost Zwagerman over 'Brood en spelen'
(NRC sept.2002), op bartchabot.nl.

Uit. Het heeft even geduurd maar 't was geen probleem. 669 pagina's vol ongeloof, humor, poëzie en een onverdraaglijke drang naar meer. Maar dat kan niet. Niet meer van hem. Wel over hem maar hij heeft ons achtergelaten. Achtergelaten met de dramatische werkelijkheid. Oh wat een gemis. "De wereld is weer een kleurrijke persoonlijkheid armer", was een gehoorde frase op de fatale dag. Maar nog lang zal niet duidelijk zijn hoe arm we zijn geworden op de 11e juli 2001.

Zou hij nog met vragen gelopen hebben?
Zou hij ons nog antwoorden schuldig zijn gebleven?
Is hij bereid ze alsnog te beantwoorden?
Hoe gelukkig was hij werkelijk?
Of is hij het toonbeeld van ongenoegen?
Waarom was hij ondergewaardeerd?
Waarom zou je zo willen zijn als hem?
In elk geval zo leven als hem.
Dat zeker.
Geen kolder, geen gekheid. Puur. Alles puur.
Genomen en ingenomen.
Dat wel.
Zo geniaal als verstoten.
Zou hij nog onder een rokje hebben kunnen kijken voor hij neer kwam?
Ik hoop het van ganse harte. Oh wat zou hij genoten hebben.
Gelachen.
Voor mij altijd een bijzondere man.
Eerst vanwege het excessieve verruimende gedrag.
Benijdenswaardig.
Later door hetgeen hij zij. Was.
Klaarblijkelijk vooral sterk voor een camera. So what. IJzersterk!
Eén brok eigenzinnigheid. Schaamteloos misschien.
669 bladzijden fascinatie. Hij en Deelder.
Kunstenaar en dichter.
Meesters in het ongrijpbare.
De doeken en de letters hebben we voor eeuwig.
De martelaar van het onweerstaanbare.
Groot gemis.

Zoals hij stond op de kloot
Zoals hij landde op de kloot
Zoals vele voor hem
Maar niet zoals hij
Te groot in zijn eigen madurodam

Stappen we niet te snel over hem heen?

Een reactie op 17-09-2001
17-09-2001

Oké het drama heeft z'n hoogtepunt al gekend.
Geen enkele vorm van informatie of discussie zal op korte termijn een verhelderend beeld geven van de situatie waar wij gedwongen getuigen van zijn geworden. Ook gisteren tijdens een extra uitzending van "De onzichtbare vijand" ben ik niet op andere gedachten gebracht.
Een forum van zo`n veertig deskundigen, waaronder Hans vd Broek (oud minister buitenlandse zaken), Rob de Wijk (deskundige internationale betrekkingen, Clingendael), de nergens ontbrekende Marten v Rossum (Amerikan deskundige) en natuurlijk -waar was hij- oud minister binnenlandse zaken Bram Peper, hebben tevergeefs een poging gewaagd de kern van de radicale daad te belichten.
Gelukkig genoot dhr. v/d Broek het inzicht om, op een gegeven moment, op te merken dat de discussie eigenlijk minder waarde heeft tegen het licht dat de Amerikanen (middels de FBI) ongeveer 4000 man op de problematiek heeft gezet om er achter te komen wie zij zover hebben gedreven, waardoor de Twin Towers als (easy-) targets hebben gefungeerd. Wie zijn wij dan om even in twee uur de kern van de zaak en een oplossing aan te dragen, aldus v/d Broek.
De meerderheid van deze iets wat meer ontwikkelden (?!) waren het er wel over eens dat in het conflict tussen Israël en de Palestijnen een oorzaak gezocht mag worden, op z'n minst een redelijke verklaring voor het resentiment jegens het westen. De tendens was daar dan in te zien richting de (buitenlandse) politiek van de superieur gewaande Amerikanen. Godverdomme, moet je daar deskundig voor zijn? Ieder weldenkend mens met wat meer interesses in het wel en wee van de wereld en met een verdergaande kijk op de globalisering dan op een wereld bestaande uit materiële en economische waarden, heeft toch al de geur van democratische verrotting geroken welke over de Atlantische oceaan is komen aanwaaien. De arrogantie waarmee o.a. de universele rechten van de mens gepredikt worden moet al een aanduiding zijn dat hier meer sprake is van een dictaat dan van een wereld omvattend gedachtegoed.Wij (niet ik) hebben door het woord "universele", ons (niet mij) het recht toegekend ons (niet het mijne) gedachtegoed uit te smeren over een (wereldlijke) bevolkingsgroep waar wij maatschappelijk, cultureel of op welke andere wijze dan economisch dan ook, niets mee te maken willen en kunnen hebben. Deze ongrijpbaarheid heeft zich vertaald naar de situatie waar wij (ook ik) nu in verkeren, wij (ik niet) zijn in oorlog met een onzichtbare vijand. Gelul!
a. wij zijn niet in oorlog (ik zeker niet) en
b. de vijand is helemaal niet onzichtbaar, want wij (niet ik) hebben 'm zelf gecreëerd.

De vijand is namelijk de onwetendheid, het onbegrip, de drang naar economische overheersing en de vijand is het onderontwikkelde overgrote deel van de (let op!) Amerikaanse democratie welke zijn teloorgang heeft gevonden in de vanzelfsprekendheid van controle en macht, hetgeen ook Europa heeft geïnfecteerd. De vijand is het onvermogen te realiseren dat een westerse democratische controle over de gehele wereld een net zo'n grote utopie is als één communistische wereld. De onzichtbaarheid bestaat daarin dat deze controle niet met militaire middelen te beslechten is.
De vijand zit 'm dus ook in het gemak waarmee Europese landen zich laten leiden door hetgeen de VS als juist laat gelden. De vijand zit in de druk die uitgeoefend word op de maatschappij, om deze naar wraak te laten roepen, terwijl de enige wraak die je hoort van de tv komt uit monde van journalisten en uit de krant te halen is uit monde van journalisten. De wraak die gepredikt wordt door de nabestaande van deze afschuwelijke ramp bevindt zich in een extreem emotionele sfeer welke niet over het hoofd gezien mag worden maar niet mag dienen als basis voor verdere imperialistische gedragingen.

De vijand zit m in het feit dat als de democratische leiders, met voor op Amerika, zo doorgaan inderdaad een groot deel van de wereld gaat roepen om vergelding en dit dan ook gerechtvaardigd lijkt.

His last words on deathrow
2001
WILLIAM ERNEST HENLEY
(1849-1903)
I. M. R. T. HAMILTON BRUCE
(1846-1899)

INVICTUS

Out of the night that covers me,
Black as the Pit from pole to pole,
I thank whatever gods may be
For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of chance
My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears
Looms but the Horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds, and shall find, me unafraid.

It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll,
I am the master of my fate:
I am the captain of my soul.























krom wordt nooit recht

Timothy McVeigh stierf zonder een laatste woord. Maar zijn blik sprak hele zinnen.
Wel liet hij een verklaring na met regels van het gedicht Invictus (Onoverwonnen) van de negentiende-eeuwse dichter William Ernest Henley:
'Onder de ranselingen van het lot/ is mijn hoofd bloedig, maar rechtop.' (...) 'Ik ben de meester van mijn lot/ Ik ben de kapitein van mijn ziel.'

Hier staat de laatste bijdrage van een man waarvan niemand kan zeggen dat hij geen persoonlijkheid bezat. Zijn sterkte komt onder andere naar voren in de wijze waarop hij zijn einde onder ogen durfde te zien en deze ook aanvaardde als een man, van zijn omvang (gezien de daad welke hij stelde), betaamt.
Een spijtbetuiging is niet zijn deel geweest, tot groot ongenoegen van vele omstanders, om de simpele reden dat hij het niet kon verkroppen een leugen aan de wereld te vertellen, en zichzelf te verloochenen, enkel en alleen omdat een deel van de bevolking zo graag de indruk wil hebben rechtvaardig gehandeld te hebben middels het verlangen naar de doodstraf en dat dit enige verloochening van principes zou rechtvaardigen. Men had hem graag een knieval willen zien maken. Niet dus.....
En het volk kan deze enorme kracht niet plaatsen. Men weet niet hoe hier mee om moet gaan. Men herkend het simpelweg niet. Het gestuntel van meningen, analyses en berichtgevingen geven duidelijk aan dat men zich er terdege van bewust is aan kortzichtigheid te lijden. De krampachtigheid straalt ervan af. Op z'n minst staat men niet open voor hetgeen hij als onrechtvaardig achtte binnen de Amerikaanse democratie.
Als je de objectieve verslagen over zijn executie aandachtig beluistert en leest (en deze zijn schaars) merk je dat deze man tot aan het definitief sluiten van zijn ogen zich heeft vastgehouden aan het enige wat hij nog had, zijn woorden en zijn daad. En dit maakt hem bijna onsterfelijk.....

Resumerend:
Ik keur zijn daad niet goed, sterker nog ik keur hem af.
Ik ben eerder een voorstander voor de doodstraf dan een tegenstander.
Maar ik ben een verwoed tegenstander van een hetze jegens iemand van wie zijn daden conform zijn denken zijn. En helemaal als blijkt dat de massa niet in staat is z'n emoties te bedwingen ten goede van de innerlijke kracht van het individu.

"Timothy: je ziel heeft je meester gemaakt, je lot kapitein. Rust in alle vrede."

Act of real terrorism
15-03-2001

Onderstaande tekst is geschreven vlak na de bekendmaking van het vernietigen van de beelden in Afghanistan. Natuurlijk is de lading van deze tekst in het niet gevallen door de situatie waarin de wereld nu verkeert. De wereld na 11 september 2001.
De tekst is onveranderd gebleven omdat het hier gaat om een reactie die in de tijdgeest van het incident past, ongeacht hetgeen zich in de toekomst van dat moment zou gaan afspelen. Noodzakelijk acht ik deze aanvulling omdat in het licht van "Een reactie op 17 september 2001 over 11 september 2001" men de twee teksten zou kunnen afdoen als zijnde tegenstrijdig. Dit wens ik hiermee te voorkomen. Van discrepantie is hier geen sprake omdat, kort gezegd, het hier gaat om twee uiteenlopende incidenten en mijn invalshoek t.a.v. beide gevallen van een andere orde is. Zo komt de reactie op de vernietiging van de beelden voort uit een grote bewondering voor de oude culturen op deze wereld en de waarde welke deze hebben voor de mensheid. De reactie op de aanslagen in New York en Washington zou gelezen moeten worden vanuit een politiek-maatschappelijke invalshoek.
Uiteraard laat ik iedereen vrij om tot een eigen conclusie of interpretatie te komen van hetgeen geschreven staat. Maar laat mij dan niet in het ongewisse wanneer deze conclusie of interpretatie afwijkt van hetgeen ik heb beoogd onder woorden te brengen.

note verreck.com: 14/10/2001



15/03/2001

De wereld is nog nimmer getuige geweest van opzettelijke vernietiging van het culturenerfgoed onzer voorvaderen als deze week. Naar het zich doet voorkomen heeft de hele internationale gemeenschap lijdzaam toegezien hoe een volk zichzelf de macht heeft toegekend een aanslag te plegen op wat heet de wereldgeschiedenis. Klaarblijkelijk vonden de grootmachten het niet waard om hiertegen zware maatregelen af te roepen, wanneer de gemaakte plannen zouden worden doorgezet. Volkeren hebben elkaar de oorlog verklaard voor veel minder dan hetgeen zich heeft voltrokken in Afghanistan. Hetgeen zich daar heeft afgespeeld rechtvaardigt continuerende luchtaanvallen meer dan de argumenten welke worden aangedragen voor de aanvallen op Irak, die ook nog dagelijks plaatsvinden. Wederom een bewijs dat wanneer er geen (directe) economische belangen verbonden zijn bij een willekeurige daad van een land met een ziek regiem, de internationale gemeenschap geen interventie nodig acht.De afschuw die deze laffe daad wekt, lokt toch een emotionele kreet in de richting van een nieuwe kruistocht op. Het moet immers duidelijk zijn dat, ondanks onze geciviliseerde maatschappij, daden van deze strekking geen ander antwoord kennen dan enige vorm van overheersing. Ondanks dat democratie niet iets is wat opgedrongen kan worden, zou ik toch graag zien dat het hier zou gebeuren, geweld hoeft daarbij zeker niet uitgesloten te zijn.

Maar het moge duidelijk zijn dat ik geen belangen te verdedigen heb, op mijn menswaardigheid en gevoel na, ten opzichte van onze wereldleiders. Ik ben wel benieuwd hoe zij die hier iets aan hadden kunnen doen zich in alle bochten gaan wringen om een passend antwoord te geven op die ene vraag:“Waarom is hier niet direct, na de bekendmaking van de in aantocht zijnde vernielingen, hard en eenduidig tegen opgetreden? Welken belangen en afwegingen speelden een doorslaggevende rol om hier niet te laten zien hoe groot de spierballen zijn die gepretendeerd worden aanwezig te zijn?”

 
namelijk verreck.nl ® 's-Gravenhage 2005 - vierde jaargang, sinds 2001, toen verreck.com